| Formica 的个人资料~๐ Ding_Dong ๐~照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
|
8月20日 นรกได้อีกว่างเว้นจากการพร่ำบ่นไปนาน พอมานั่งบ่นๆๆๆๆๆอีกทีก้อมีเรื่องเยอะแยะจนมือจาพิมไม่ทัน
เริ่มต้นจาหัวข้อ นรกได้อีก นรกนั้นไม่ต้องรอชอติหน้าหรอกนะเพื่อนๆ ชาตินี้มันก้อมีให้เหนแล้ว จากประสบการของผู้เขียนได้พ่บว่า
นรกนั้นมีได้หลายอย่าง เช่น รองเท้านรก รถเมล์นรก และอื่นๆที่เปนคำนามต่างๆแล้วเราก้อเติมคำว่านรกต่อท้ายเข้าไปก้อเท่านั้นเอง
เริ่มจากการลงนรกวันแรก วันเสาที่ผ่านมานรกแรกที่ได้เจอคือรถทัวร์นรก ต้องเท้าความนิดนึงว่าวันสุกนั้นกลับบ้าน
เนื่องด้วยวันสาร์ทจีน จึงต้องกลับไอ้เราก้อมีเรียนจีนวันเสาก้อเลยนั่งรถทัวร์กลับเข้าเมืองหลวงตอนสายของวันเสา
อุตส่าห์ดีใจได้นั่งรถทัวร์คันใหม่จากตัวเมือง (เด็กเพดคงรู้นะคะว่าสภาพรถทัวร์จากอำเภออันเปนภูมิลำเนาของผู้เขียนเปนเยี่ยงไร)
พอนั่งไปได้ซักแป๊บ อยู่ดีๆแอร์ก้อดับซะงั้น ผู้คนในรถเริ่มกระสับกระส่ายหัวหัวไปมา แล้วซักพัก อีเด็กรถก้อเดินมาเปิดช่องระบายอากาศ
ที่อยู่ตรงเพดานด้านบนของตัวรถ เดชะบุญ ที่ตัวเรานั้นยังพอมีบุญน้อยๆติดตัวมาบ้าง ที่นั่งในวันนั้นอยู่เยื้องๆกะตัวช่องลมพอดี
ก้อคิดดูละกันนะนึกถึงรถทัวร์ป.1ยาวซะ แต่ มีช่องระบายอากาศอยู่แค่สองช่อง กล้วยทอดเลยกรูถ้ารถหยุดเมื่อไหร่เปนต้องออกอาการเปนหมูอยู่ในเตา
ทุกทีจาบ้าตายแล้วเหตุการณืนี้เกิดขึ้นตั้งแต่ออกจาเพดได้ 20 นาที นั่นหมายความว่า ตัวกรูนั้นต้องฝากความหวังไว้กะรูน้อยๆอันนั้น ชม.ครึ่ง (- -)!!
ก้อเกิดอาการหงุดหงิดเล็กๆกันไป แต่ก้อไม่เปนไรคิดว่าซวยเล็กน้อย ผ่านไปหนึ่งวัน พอวันอาทิดมีคิวเรียนภาษาอังกิด แถว bts ราชเทวี ตอน 9.30 ไอ้
เราก้อแต่งตัวสวยออกจากห้องด้วยความสบายใจ วันอาทิดรถไม่ติด แต่ ดันตื่นสายก้อเลยก้อกระเตงไปโดย bts ซึ่งราคาพอได้อยู่ ได้ข้าวพิเศษจานนึง
เลยอะ แต่ก้อต้องยอม (- -)! พอมาถึงที่สถานีปลายทาง ราชเทวี ก้อเดินลงบันไดมาด้วยความสบายใจ ไม่เปนไร late ไป 5 นาที ยังโออยู่ ทันใดนั้น
โครมมมม...ส้นรองเท้าเสือกไปสะดุดกะขอบบันได จนส้นรองเท้าหักและข้อเท้าพลิกอย่างแรง เดชะบุญอีกครั้งที่คว้าราวบันได้ไว้ได้ไม่งั้น มี
กายกรรมโชว์แน่นอน พอสติกลับมาได้ก้อเลยสบถกะตัวเองไปหนึ่งทีว่า เหรี้ยไรวะเนี่ย แล้วก้อพลันหันไปมองข้างล่าง และด้านบนอีกครั้ง โชคดีอีกแล้ว
คร่า คนด้านล่างเดินพ้นบันไดไปแล้ว ส่วนคนด้านบนเพิ่งเดินมาตอนหันไปมองเนี่ยแหละ จามีก้อคงเปนบรรดาพ่อค้า แม่ค้า หาบเร่ด้านล่างที่คงจาได้ยิน
เสียงฟ้าร้องแต่เช้านั่นเองสุดท้ายเลยต้องเดินกะย๊อกกะแย๊กลงบันไดเข้า 7-11 เพื่อซื้อรองเท้าแตะ ใส่ แล้วก้อกะย๊อกกะแย๊กไปเข้าเรียน จนห้าโมงเยนจึง
ได้เพลากลับห้องทันทีที่เหนโอ้ววว พระเจ้านี่ตรีนนนเหรอเนี่ย ใหญ่พอๆกะหน้าแล้วนะเนี่ย บวมยังกะเปนโรคเท้าช้างเลยต้องเอาน้ำแข็งประคบไป จากนั้น
ตามด้วย counterpain
จน ณ วันที่นั่งระบายอยู่นี้ ตรีนก้อยังใหญ่ข้างเล็กข้างอยู่เลย ขอแนะนำผู้อ่านเล็กๆว่าเวลาโดนอะไรแนวๆนี้ อันดัยแรกต้องเอาน้ำแข็งโป๊ะก่อนนะ แล้วทิ้ง
ไว้ซักวันค่อยเอา counterpain ลง
ก้อคิดว่าทุกคนคงรู้กันแล้วแต่ก้ออยากพูดซ้ำเพราะตัวเองตอนที่โดนก้อไม่ได้เอาน้ำแข็งโป๊ะตั้งแต่ตอนนั้น พอเยนเลยบวมไปเรื่อย ก้ออยากฝากไว้
เปนอุทาหรณ์
เฮ้อ........สงสัยต้องไปทำบุญอีกระลอกซะหละมั้ง จากนั้นวันจันก้อพักตรีนนกันไป เริ่มเดินสายอีกทีก้อวันอังคาร ไปเอาทีสิส ณ บางมด ก้อยังโออยู่
จามานรกอีกทีก้อวันนี้แหละคร่า วันพุธวันนี้กะว่าจาไปรามาแต่เช้าตรู่เพื่อไปตรวจอะไรเล็กน้อยๆ แต่ตื่นสายอีกแล้วคร่าก้อเลยทำใจ เลยไปดูในเนตว่าเค้า
มีคลีนิคนอกเวลากี่โมง อะไรยังไง
แล้วก้อโทรถามเพื่อจาทำบัตร โอ้ว โชคดีเค้าบอกว่าก้อมาทำบัตรถ้าวันนี้คิวว่างก้ออาจจาได้ตรวจก้อเลยเอาวะไปก้อไปอย่างน้อยก้อได้ทำบัตร
เพราะทุกคนคงรู้ว่าดรงบาลแบบนี้คนจาแยะอยู่แล้ว เลยเฉยๆไปก้อได้ ขึ้นรถเมล์ตอน 11.40 อ้อ ลืมบอกสาย Euro เบอร์ 59 ขึ้นรถโอ้วคนร้างยังกะ
ป่าช้า เออดีนั่งสบาย
เวลานี้คนไม่ค่อยเยอะ รถก้อไม่ค่อยติด ก้อกะว่านั่งไปถึง victory monument แล้วต่อรถไปรามาไม่เกินเที่ยงครึ่งแน่นอนเพราะถ้ารถไม่ติดนั่งไป
อนุสาวรีย์แค่ 20 นาทีเอง แต่ก้อไม่ได้คาดหวังนะว่ามันจาไวขนาดนั้น เลยนั่งบนรถอย่างใจเยนจนกระทั่งรถแล่นมาถึงเมเจอ เอ...รถเมลคันอื่นแซงไป
อย่างไว 63 เอย 26 เอย ต้องขอบอกผู้อ่านซักเล็กน้อยว่าเบอร์ที่ ได้กล่าวไปนั้นสุดสายที่ victory monument ทั้งคู่แต่มาหลังคันที่ผู้เขียนได้สถิต
อยู่ ในขณะที่ 59 ของเรายังคงอยู่เลนซ้ายสุดและค่อยๆคลืบคลานต่อไป ก้อยังโออยู่กะว่าไม่เปนไรไป
เรื่อยๆไม่ต้องนั่งรถไฟฟ้า รถก้อวิ่งเอื่อยๆมาจนถึงเซนทรัลลาดพร้าวด้วยเส้นทางเดิมคือเลนซ้ายสุด อันนี้ต้องขอบอกว่าจอดทุกป้าย ก้อโอนะไม่ได้ว่า
อะไร ยังเฉยอยู่
จนมาถึงป้ายรถไฟฟ้าหมอชิต คนขับของเราก้อยังซ้ายอยู่คร่า ขอแถมนิดนะว่าเหนอยู่ว่าซ้ายตรงนี้มันจามีพี่ tax จอดกันระนาวติดฟุตบาท พี่คนขับของ
เราก้อยังคงซ้ายต่อไป
จากเฉยๆเริ่มกระสับกระสาย จนกระทั่งเลนกลางมีรถปอ. บรึ๊นผ่านไป คันที่หนึ่ง ผ่านไป คันที่สองผ่านไป รถเมล์ฟรีเพื่อประชาชนผ่าน โอ้ว เหรี้ยแล้ววกรู
เริ่มอยู่เฉยไม่ได้
แล้วก้อเปนอย่างงี้จนกระทั่งเกือบถึงอนุสาวรีย์ สิริรวมนับ ปอ. 26 ที่ผ่านไปได้ประมาณ สี่ห้าคัน แถมบางคันยังสุดสายอนุสาวรีย์ จนเข้าคิวเริ่มใหม่วิ่งไป
ปลายทางมีนบุรีแล้วอะถามว่ารู้ได้ไง ก้อระหว่างที่ 59 ของเรายังซ้ายสุดอยู่นั้น ถนนฝั่งตรงข้ามก้อเหน 26 ผ่านไปหลายคันแล้ว จาว่าจำทะเบียนได้มั้ย
ไม่แน่ใจแต่มั่นใจว่าใช่อะนะ เพราะมันแซงเราไปหลายคันจิงๆ แล้วคันแรกที่เริ่มแซงตั้งหายไปแบบไร้ร่องรอยตั้งกะเมเจอและ ระหว่างนั้น 59 ของเราก้อ
ยังซ้ายอยู่ ก้อไม่ได้อะไรนะก้อแค่โทรไปเม้ากะเพื่อนตอนติดไฟแดงก่อนถึงอนุสาวรีย์ เพื่อจาระบายเพราะว่าถ้าทิ้งไว้อีกนิดจาต้องมีการหมากัดคนขับ
อย่างแน่นอน ก้อไม่เข้าใจพี่แกเหมือนกัน เลนกลางก้อว่างนะทำไมไม่ออกขวา เลนซ้ายติดกระจุยเลย ไม่ได้ว่าเรื่องขับรถช้ารึจอดทุกป้ายนะ อันนั้น
ก้อดีแล้ว แค่รู้สึกว่าพี่แกไม่มี sense ในการขับรถแค่นั้นเอง จนสุดท้ายใช้เวลาถึงอนุสาวรีย์หนึ่งชั่วโมง เรียกว่าวิ่งตั้งแต่รถไม่ติดจนรถติดตอนเที่ยงอะ
แถมเวลาที่ใช้นี่พอๆกะตอนที่ออก แปดโมงเช้าเลย ไม่น่าเชื่อ เพื่อนสาวก้อบอกว่าใจเยนๆแก ก้อเลยบอกว่าขึ้นรถอารมดีนะ ไม่ได้อาไรเลย แต่ความ
non sense ของพี่แกทำเราหงุดหงิดได้เลยนะ บวกกับอารมหิวข้าวด้วย
พอหันไปมองคนข้างๆอ้าวเธอก้อนั่งเม้าท์แล้วก้อกินป๊อกกี้อยู่ เดาว่าคงอยู่ในอารมเดียวกัน นรกๆจิงๆ สุดท้ายไปถึงรามาเกือบบ่ายโมงภาระกิจของวันเสด
สิ้นเปนคลาดเคลื่อนจาเป้าที่ตั้งไว้เล็กน้อย ขี้เกียจเล่าและเมื่อยมือ ไปดีกว่าขอให้ผู้อ่านทุกท่านมีความสุกมากๆนะคะ
ปล. 1. สังหรณ์เหมือนกันว่ารองเท้าคู่นั้นซักวันต้องล้ม แล้วก้อล้มจิงๆ
2. อย่าถามว่าทำไมไม่ลงจากรถเมล์แล้วไปขึ้น bts ขอตอบว่าพยายามข่มใจมาตลอดบอกตัวเองให้ใจเยนๆ
แต่ของมันขึ้นเยอะๆตอนใกล้ถึงแล้ว คิดว่าไม่คุ้นที่จาเปลี่ยนรถก้อเลยกัดฟันสู้ต่อไป แล้วมานั่งด่ามันต่อในนี้ไงค๊ะ 555
评论 (4)
引用通告此日志的引用通告 URL 是： http://dingai23.spaces.live.com/blog/cns!C75C5D3A8FC582D7!592.trak 引用此项的网络日志
|
|
|
