| Formica 的个人资料~๐ Ding_Dong ๐~照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
|
11月13日 ณ เดือนแห่งความรักวันนี้ถือเป็นวันดีเพราะได้ up space กะเค้าซะทีหลังจากค้างๆคาๆมานาน
พอลมหนาวเริ่มผ่านๆมา พอกล้อมแกล้ม จริงๆก้อต้องเรียกว่าแค่เย็นๆมากกว่า
ก้อพาให้นึกขึ้นมาว่า.......
เดือนนี้มันเป็นเดือนแห่งความรักรึไงวะ ตั้งแต่กลับมาก้อมักจาได้ยินแต่
เรื่องรักๆ (ของคนอื่น) มาตลอดทั้งรักดีและไม่รักดี อีกทั้งดาราก้อมาแต่งงานกันอีก
มันน่าอิจฉาเค้ามั้ยเนี่ย แต่ก้อเอาเถอะไม่ว่าจารักแบบไหน
จะดีจะร้าย สุดท้ายก้อขอให้มันจบลงด้วยดีทั้งคู่ก้อแล้วกัน
By the way.....
เปลี่ยนจากการระบายเรื่องรักๆ ที่ไม่ค่อยเข้าใจนัก มาสู่เรื่องชีวิตเดิมๆมั่งดีก่า
เดือนนึ้เป็นเดือนแห่งการมุ่งมั่นของจริง thesis ก้อต้องเริ่มติดเตาได้แล้ว
แต่กรูยังเอ้อระเหย ล่องลอยอยู่เลย
ความขี้เกียจมันคงซึมเข้าไปในสายเลือดซะแล้วสิ
งานนี้คงต้องอาศัยตัวช่วยอย่าง advisor สุดที่รักเป็นแรงผลักดันซะแล้วมั้ง
เฮ้อ ยังคิดสภาพตัวเองไม่ออกเลยนะเนี่ย
แต่ก้อยังดีที่ได้ไปสรวลเสเฮฮามาบ้างแม้ว่ามันจาน้อยนิดเหลือเกิน
อาทิ เช่น ลานเบียร์ช้าง ณ central world 555 แต่พอเล่าให้ใครคนหนีงฟัง
เค้าก้อถามกลับมาว่า 'ไปดูเค้าทำยุทหัตถีเร๊อะ' - -!!
โอ้โห กรูงี้อึ้งแดกเลยทีเดียว
ลานเค้าก้อดีออกนะ เบียร์สดก้อรับได้อยู่ แม้ว่าปกติจาไม่ค่อยได้กินเบียร์ก้อตาม
แต่ที่เด็ดสุดก้อคงเป็นวงดนตรีมั้ง 555 นักร้องน่ารักสุดๆอะ
เด็กเหลื๊อเกิน หน้าตาดี เสียงร้องเพราะ แถมมีเต้นดุ๊กดิ๊กๆ อีก
เห็นแล้วเจ้หัวใจจะวาย ได้ใจเจ้ไปเลย 555
พาลให้คิดไปว่า นี่กรูแก่แล้วจริงๆใช่มะ เฮ้อ เซ็งเป็ดเลย
Finally.....
สุดท้ายสำหรับวันนี้ เมื่อค่ำได้มีโอกาสไปกินส้มตำมา มีความสุขจังเลย
แม้ว่าจามีงานเหลืออีกตรึม จริงๆแล้วความสุขมันก้อหาได้ไม่ไกลตัวนักหรอกนะเนี่ย
อะอ๊า อย่าเพิ่งคิดว่า ความสุขเกิดจากการกินอย่างเดียวนะ ต้องขอบอกไว้เลย
ว่าการกินอาจจาถูกส่วนหนึ่งแต่มันต้องมีคนกินกะเราด้วยสิ มันถึงจาสู๊ข สุขยิ่งขึ้น
ปล.1 ขอให้เพื่อนๆที่มีรักทุกคนพบแต่ความสุขนะ และก้อขอให้กรูมีรักกะเค้าซะที
เอ้า......เฮ อันนี้ขอเอามาจากวงเหล้านิดนึง 555
ปล.2 ลืมอีกเรื่อง ทำไมมีแต่คนจาไปปายวะ รู้มั้ย!!!อยากไปบ้างนะเนี่ย
ปล.3 รักเพื่อนๆทุกคนนะ มีไรเมื่อไหร่บอก ถ้าว่างจาไปในบัดดล
ปล. สุดท้าย สงสัยต้องจบแค่นี้เพราะหน้าแม่ _oo_ ลอยมาและรู้สึกผิด
10月29日 การทำบุญช่วยคุณได้จริงๆนะ ไม่เคยคิดมาก่อนเลยนะว่าการทำบุญจะช่วยให้อะไรดีๆเริ่มเข้าในชีวิตเราได้ทันตาขนาดนี้
เรียกว่าไม่ต้องรอถึงชาติหน้ากันเลยทีเดียว ปกติก้อเคยเห็นแต่กรรมติดจรวด เพิ่งรูสึกได้ถึงบุญติดจรวดก้อวันนี้นี่แหละ
หลังจากที่ผ่านเรื่องราวหลายเรื่องที่ทำให้ปวดหัวมา ก้อคิดได้ว่ากลับมาพักสมองที่บ้านจะดีกว่า
แล้วพอดีตรงกะช่วงที่เค้าทำบุณกันก้อเลยได้ใส่บาตรไปด้วย หลังจากนั้นจิตใจก้อเริ่มผ่องใสขึ้น
จนวันนี้เพิ่งจาได้รับเรื่องดีๆหลายเรื่อง ทำให้ไปคิดถึงเรื่องการทำบุญขึ้นมา ก้อเลยรู้สึกว่าเราน่าจะทำบุญให้เยอะกว่านี้นะ
ไม่ต้องถึงขนาดตื่นแต่เช้ามาทำบุญหรอก แค่สวดมนต์ทุกคืน แล้วก้อพยายามไม่โกรธก้อน่าจะโอแล้วนะ
ว่าแล้วพรุ่งนี้ก้อขอตื่นเช้าใส่บาตรอีกวันละกัน ทิ้งทวนก่อนกลับ กทม.จาได้มีแต่เรื่องดีๆเข้ามาในเทอมหน้า
อย่าลืมทำบุญกันมั่งนะเพื่อนๆ 10月26日 กลับมาอีกครั้งกลับมาอีกครั้งหลังจากไม่ได้ update blog มานานมาก เมื่อวานเพิ่ง present grand final มาก้อค่อยรู้สึกโล่งๆหน่อย ได้หายใจโล่ง อีกอาทิดนึง แล้วก้อต้องเตรียมตัวกะ thesis มหาโหดในเทอมหน้า จริงๆที่ present ไปเมื่อวานผ่านไปได้ด้วยดีก้อต้องขอขอบคุณเพื่อนร่วมงานที่ชื่อ ปลานะเนี่ย เพราะเธอตอบสุดริดในขณะที่กรูใบ้แดก ต้องขอบคุณอีกครั้งนะจ๊ะ ปลาน้อย ก้อโอเคมันผ่านไปและ ไปตั้งใจกะงานหน้าดีกว่า งานตัวเองทำคนเดียวไม่มีใครช่วยมึงแล้วน้า ก้อพยายามบอกตัวเอง อ้อ วันนี้ก้อมีเพื่อน defense ที่ภาค ก้อแอบน่ากลัวมากอะ เทอมหน้าก้อไม่รู้จาเจอกับอาไรบ้าง คงต้องเตรียมตัวเตรียมใจให้เข้มแข็งมากขึ้น จากที่ไม่ค่อยจามีก้อคงต้อง up อีกเยอะๆเลยหละมั้ง
ที่อยากจะเล่าอีกเรื่อง ก้อ forward mail ดวงของหมอลักษณ์ฟันธงของเดือนตุลาคมนี้ตรงมากมากอะ แบบว่าโหแม่นอาไรปานนี้ แต่ละเรื่องนะโอ้โหยังกะตาเห็น จริงๆก้อเป็นคนที่ไม่ได้อะไรมากมายกะเรื่องดวงนะก้ออ่านตั้งกะต้นเดือน ก้อยังรู้สึกว่าเออ ก้อตรงบ้างบางเรื่อง เหมือนที่ทุกๆคนอ่านกัน จนเริ่มเข้าสู่กลางเดือนดั๊นบังเอิญได้อ่านอีกรอบ ก้อแบบ เออหวะจาก 50% ก้อเริ่มเป็น 60% ยิ่งหลังๆมามีเรื่องราวเกิดขึ้นกับตัวเองอีกยิ่งแบบเออนะสิ้นเดือน ตรงเยอะมากเลย ตอนนี้ก้อเริ่มปลงๆกับชีวิตบ้างแหละ ว่าคนเราก้อเป็นแบบนี้แหละ เริ่มเบื่อและเริ่มเข้าใจคนแต่ละคนว่านิสัย มันเป็นแบบนี้อะนะ จะไปเปลี่ยนมันก้อไม่ได้ แค่เราต้องยอมรับส่วนนั้นๆให้ได้ ก้อได้คิดอะไรเยอะนะเนี่ย ช่วงนี้เลยต้องพยายามทำตัวเป็นคนดี พยายามไม่โกรธไม่เครียด คิดซะว่าความซวยที่เกิดกะกรูคงเป็นกรรมเก่ามั้ง ดวงหมอลักษณ์ก้อบอกว่าให้ทำบุญเยอะ คงต้องเริ่มอย่างจริงๆจังๆแล้วหละ
อ้อ พอดีได้อ่านหนังสิอเรื่องใครเอาเนยแข็งของฉันไป ก้อเลยทำให้ได้ฉุกคิดขึ้นมา เพราะมันดันมาตรงกับชีวิตช่วงนี้พอดี เป็นหนังสือเล่มไม่หนามากด้วย อ่านแปปเดียวเองแต่ข้อคิดมหาศาลเลยหละ ใครสนใจก้อถามเราได้นะพอดีเรามี ก้ออยากแนะนำให้เพื่อนๆลองไปหามาอ่านกันนะเป็นหนังสือที่ดีมากๆอะอ่านแล้วเราจะได้ข้อคิดอาไรอีกเยอะเลย
สุดท้ายคงต้องขอบคุนประสบการณ์และเรื่องราวต่างที่ผ่านเข้ามาที่ทำให้ได้คิดว่ารอบๆตัวเรานั้นมีอาไรอีกเยอะแยะที่คาดไม่ถึง และทุกอย่างมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา แค่เราต้องยอมรับและกล้าที่จะเปลี่ยนแปลงแล้วปรับตัวให้ทันแค่นั้นเอง ถ้าเราปรับตัวทัน เราก้อจาเริ่มต้นชีวิตใหม่เราได้ไว อย่ากลัวที่จะเปลี่ยนแปลง บางทีการเปลี่ยนแปลงจะทำให้ชีวิตเราดีขึ้นได้
เฮ้อ ได้ระบายซะสะใจก้อดีอะ โล่งๆไปได้หลายเรื่อง จะได้พักยาวๆแล้วเย้ๆ
10月9日 วันนี้มีความสุขจางเยย โหยวันนี้ดีใจสุดๆเลย ถือว่าเป็นวันดีทีเดียวเพราะตั้งกะอยู่ที่ site มา
เพิ่งรู้สึกว่ากุมีความสุขจังก้อวันนี้นี่แหละ
นอกจากผลที่ทดลองจาออกมา work work แล้ว
ยังรู้สึกว่า advisors ที่โรงงานน่าจา back up เราได้
ถ้าต้อง present ใหญ่ที่ north park
นอกจากนี้ยังมีข่าวดีจากจานว่ายอมให้ย้ายเข้าเมืองก่อนกำหนดได้
555 สะใจเจ้จริง บ้าไปเลยกรู
ปะป๊ากะมะม๊าขา หนูจาได้เข้าเมืองแล้วนะก๊ะ เย้ เย้
แต่ข่าวดีก้อมักจามากะข่าวร้าย
กูอุดส่ามีฟามสุขอยู่ดีๆ ก้อมีมารมาผจญซะงั้น
ก้อแบบว่ามีเรื่องมาให้หงุดหงิดใจในช่วงเย็นๆ
ไอ้เรารึก้อข่มใจอยู่ตั้งนานสองนาน เฮ้อ เหนื่อยใจเจงเจ้ง
ไปสงบจิตสงบใจก่อนดีกร่า 10月6日 บ้านเกิดกรูไมเป็นเงี๊ยะ เย้เย้ ดีจายจัง ทิดนี้ได้กลับบ้านเกิด
แต่กลับมาคราวนี้ก้อมีเรื่องให้ได้หงุดหงิดใจซะงั้น เรื่องของเรื่องก้อคือ
ลุงขิงหมาแก่ของเรากลับบ้านเก่าไปหนึ่งตัว เนื่องจากโดนยาเบื่อ
ไอ้ zadเอ้ย อีคนข้างบ้านเวน เสือกมาวางยาเบื่อหมากูแล้วแมร่งยังเอามันไปทิ้งคลองให้มันลอยมาอืดผ่านบ้านกุอีก
ขอถามหน่อยเหอะทั้งตัวมึงเนี่ย ความเลวมันหลอมรวมขึ้นมาเป็นตัวแล้วความชั่วมันโปรแกรมให้มึงพูดได้รึไงวะ
แมร่งพูดถึงแล้วหงุดหงิด อ้อเรื่องหงุดหงิดยังไม่ได้มีแค่นั้นครับพี่น้อง
กลับบ้านคราวนี้มีการพัฒนาจาทางราชการเข้าสู่บ้านกูอีกเรื่องนั่นก้อคือ การวางท่อฝังแมร่งอารายก้อไม่รู้ที่หน้าบ้าน
เจงๆก้อฝังกันมาเป็นอาทิดและอันนี้ปะป๋าสุด love บอกมาว่าทิดที่แล้วขับรถเข้าบ้านไม่ได้เนื่องจากขุดถนนที่หน้าบ้านรถวิ่งผ่านมะได้ก้อหยวนๆไป ป๋าสุด love เลยต้องระเห็ดไปนอนที่อำเภอแทน เฮ้อ...........
ทิดนี้แก๊งขุดท่อก้อมาทำงานที่หน้าบ้านเราต่อ ก้อไม่ได้มีเรื่องอาไรร้ายแรงหรอกนะ
แค่จอดรถตักขวางหน้าบ้านสรุปก้อคือรถป๋าสุด love เกือบเข้าบ้านมะด้าย แมร่งที่ตั้งเยอะตั้งแยะไม่เสือกไปจอด ดันมาจอดบ้านกรู อันนี้ก้อไม่ได้หวงพื้นที่หน้าบ้านอาไรหรอกนะ แค่หงุดหงิดเวลาเข้าออกบ้าน
พอและกร่นด่าคนอื่นมาเยอะ เสียจิตหมดเลยชั้น
ฉ (ภาษาที่ใช้ไม่เหมาะสำหรับผู้อ่านวัยหวาน แอ๊บแบ๊วทั้งหลายเนื่องจากอาจจะตกจายแบ๊วแตกได้
ขอสงวนไว้สำหรับผู้อ่านที่คอเดียวกะผู้เขียนเท่านั้น)
ว่าแล้วก้อเปลี่ยนเรื่องดีกว่า เราว่าใครๆก้อเป็นกันนะอารมอยากกลับบ้านแล้วไม่อยากจาไปไหนแล้ว
ขอกูตายรังอยู่ที่บ้านดีกว่าไม่อยากเรียนแล้วอะ แต่อยู่บ้านก้อคงจาต้องเกาะปะป๋ากะหม่ามี้กินแน่เลยตรู อาจจาดูไม่ดี
แต่ยังไงหนูก้อรักบ้านมั่กมั่กอะ
ต่อเนื่องจาก blog ที่แล้วตั้งกะประกาศอุดมการณ์ไปก้อมีแนวร่วมจากหลายๆกลุ่มซึ่งส่วนใหญ่ก้อมัก
จาเป็นลานเบียร์ สงสัยจะให้กูไปเชียร์แน่เลย อิอิ ก้อขอขอบคุนทุกฝ่ายนะคร้าบที่ชวน
เด๋วสาวเชียร์เบียร์คนนี้จาแวะเวียนไปให้ครบทั่วถึงกันทุกลานละกันนะคร้าบ
วันนี้พอแค่นี้ก่อนดีกร่าด่ามาก บ่นมากเด๋วนอนม่ายหลับ 10月4日 ไม่มีไรหรอก อยากอ่านก้ออ่าน อยากเม้นก้อเม้นนะเพื่อนๆ วันนี้ได้เข้าเมืองหลวงอีกและ จริงๆต้องบอกว่ามาตั้งกะเมื่อวานต่างหาก
ก้ออย่างเคยๆเอาไก่มาเข้าตู้ แต่คราวนี้พิเศษหน่อยเพราะมันจาเป็นการเอาเข้าตู้ครั้งสุดท้าย
โอมเพี้ยง ขอให้ผลมันออกมาดีด้วยเถอะนะค้า
คืนนี้ก้อต้องรอเอามันออกจากตู้แล้วก้อวัด fat เหมือนเดิม ก้อไม่ได้อาไรหรอกนะ
แต่ต้องรอมันออกตอนตีสองแหนะ เสียเวลาตอนหัวค่ำไปเลย แทนที่จาได้รีบๆทำให้มันจบๆไปซะ
ตอนนี้อยากดื่มสุราเมรัยเหลื๊อเกิน ไหนไหนก้อไหนไหนแหละ
งั้นประกาศหาเพื่อนร่วมอุดมการณ์ตรงนี้เลยนะครับ
' ใครมีแพลนจา hang out รบกวนช่วยบอกนู๋หน่อยนะก๊ะ '
ถือว่าช่วงสงเคราะห์(เด็ก)สาวตาดำๆแดงๆ เพราะโดน hexane จากการทำแลบละกันนะ
ได้ประกาศอุดมการณ์ไปแล้วก้อพอใจและหละ ไปนอนเอาแรงไปสู้กะเครื่อง soxtec ดีกร่า 10月2日 ใครน้อ แหมเพิ่งพีเซนเสดเราทุกคนก้อทำตัวประหนึ่งคนว่างงาน
มานั่งเม้าท์ เม้าท์คิดถึงชายคนหนึ่ง เค้าคนนี้หายหัวไปจากชีวิตของพวกเรานานมาก
นานซะจนใครบางคนในที่นี้บ่นคิดถึงใจจะขาดอยู่แล้ว อ้อไม่ใช่กรูแน่ๆไม่ต้องเดานะทุกคน
งานก้อไม่เสด จะได้ทำลงlineอีกทีเมื่อไหร่ก้อม่ายรุ เฮ้อ
ชีวิตช่างไม่มีอาไรแน่นอนจริงๆ คิดถึงเพื่อนจางเยย
ไปดีกร่า 9月30日 ระบายบ่นๆ วันนี้เป็นวันที่มึนๆงงๆ อย่างทุกวัน พรุ่งนี้จาพรีเซนและ เน่าแน่กรู
วันนี้เลยต้องท่องบทตั้งกะเช้า เนื่องจากผู้กำกับจามาซ้อมคิวตอนบ่าย
โอ้วไม่อยากจาคิดเลย ผลtest ก้อไม่โอ รายงานก้อยังไม่เสด ไม่กรูขี้เกียจตัวเป็นขนขนาดนี้วะ
แต่ถ้านับวันดีๆ ก้อเหลืออีกแค่ 10 กว่าวันเองก้อจาต้องอพยพเข้าเมืองแล้ว
เวลาช่างผ่านไปไวจริงๆ เฮ้อ ไปท่องบทต่อดีกร่า 9月15日 No topic ดีใจจังได้กลับมาระบาย บ่นๆ ใน space ของฉันอีกครั้ง การกลับมาคราวนี้แน่นอนต้องหมายถึงการได้กลับมากทม.ด้วย
และสิ่งที่ตามมากับการเข้าเมืองก้อคือการทำแลบ แต่มัน chill มากสำหรับครั้งนี้ เพราะการปั่นๆสับๆไก่แค่ 18 ชิ้น ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตไปแล้ว(ถึงแม้จาไม่ได้อยากให้มันเป็นส่วนหนึ่งก้อตาม)
แต่การกลับมาคราวนี้นอกเหนือจากเรื่องงานที่ site แล้วก้อมีเรื่องอื่นให้คิดตามไปด้วย ก้ออย่างที่พี่ตาลบอกอะแหละ
' ชีวิตมันไม่ได้มีแค่เรื่องเดียว ' อันนี้ก้อเข้าใจนะเจ้ แต่มัยมันมักจามาด้วยกันตลอดเลยวะ ไม่เข้าใจเจงๆ
เจงๆการไปอยู่ site รึเรียนป.โท มันก้อได้ข้อคิดดีๆเหมือนกันนะ นอกเหนือจากการพร่ำบ่นมาตลอดปีก่าว่าโคตรเบื่อ โคตรเซ็ง ให้กรูเรียนอะไรวะอยู่ตลอดเวลา ถ้าจาให้พูดมันก้อมีข้อคิดดีๆเยอะนะแต่ถ้าเอาที่เด่นและโดนสำหรับตัวเองก้อคงจาเป็นเรื่องนี้อะแหละ เริ่มเลยนะ
เรื่องที่คิดได้ก้อคือการที่เราจะเลือกอาไรซักอย่างนึงมันควรจาเลือกจากการที่เราชอบรึได้ไตร่ตรอแล้วจริงๆ อย่าไปหลงไหลมัวเมากับ option ต่างๆที่ติดมากับข้อเสนอที่เราจาเลือกถึงแม้มันจาดีมั่กๆแต่ถ้าใจเราไม่ชอบสิ่งนั้นแล้วหละก้อ
say NO ไปเลยจาดีกับตัวเองมากกว่า(จริงๆนะ) ส่วนทางเลือกสำหรับคนที่เลือกพลาดไปแล้วก้อคือต้องทนทำใจและอยู่กับมันให้ได้ (ก้อทำไงได้วะ มันเลือกพลาดไปแล้วหนิ จริงมะ) แต่จริงๆมันก้อมีใน detail อะนะนั่นคือ
case I ถ้าต้องอยู่กับสิ่งที่ไม่ชอบนั่นอะนะ ไม่นานนัก เช่น 2 ปี นี่ถือว่าไม่นานนะ อันนี้ต้องทนและทำใจย้ำอีกครั้ง ทำใจ ตามที่บอกไปข้างต้น เด๋วมันก้อจาผ่านไป แต่สิ่งที่ยากยิ่งสำหรับการทำใจเราว่ามันคือการหากำลังใจมาทำใจให้สู้ต่อนี่แหละ เฮ้อ พูดแล้วก้อต้องพยายามหากำลังซะแล้ว เฮ้อเฮ้อเฮ้อ สำหรับ
case II ถ้าต้องอยู่กะมันนานมากนักนะ แนะนำแนะนำว่าให้เปลี่ยนไปเลือกสิ่งที่เราชอบเลยอย่าไปทนอยู่กะอะไรที่เราไม่ชอบ อยู่ไปนานๆจาพาลให้เสียสุขภาพจิตซะเปล่าๆ บางที่การที่เรากล้าที่จะเปลี่ยนแปลงอาไรซักอย่าง มันอาจจาทำให้ชีวิตเราดีขึ้น happy happy ก้อได้นะ ถ้าเรากล้าที่จะเปลี่ยนมันซะอย่าง พอดีเคยได้ forward mail อันนึงจากเพื่อนวัยหวาน อ่านแล้วโดนมั่กๆ เอาไว้ถ้าว่างเมื่อไหร่จาเอามาแปะไว้ให้คนอื่นๆได้คิดตามกันบ้างนะว่าตัวเองกำลังรู้สึกอย่างนั้นอยู่รึเปล่า
ก้อหมดไปสำหรับเรื่องเรียนที่บ่นมาตลอดต่อไปก้อคงจาบ่นเรื่องอื่นบ้างหละ อาทิดนี้เปนอาทิดที่ งงๆ มึนๆอยู่ เรื่องรักๆและเลิกๆของเพื่อน ก้อเป็นเรื่องนึงที่ต้องเข้าไปรับรู้และเข้าใจมัน นอกเหนือจากการเข้าไปปลอบใจและให้กำลังใจมัน แต่สุดท้ายก้อกลายเป็นว่าเป็นการปรับทุกข์ของกลุ่มเพื่อนสาวไปซะ ก้อดีใจนะทีเพื่อนหาย sad ได้
ป.ล. 1.โทดทีนะเพื่อนที่ต้องเอาเรื่องแกมาขาย ไหนๆมันก้อเคยขายได้ครั้งนึงแล้วขออีกครั้งคงไม่ว่ากันนะ ขอโทดจริงๆนะคับ
2. ขอบคุนนะเพ่ตาลที่ทำให้รู้ว่ามันมีอะไรอีกเยอะที่ต้องคิด
3. สุดท้ายขอบคุนเพื่อนวันวานที่ทำให้ได้นึกถึงเมลอันนั้นอีกครั้ง 7月22日 เบื่ออะ ได้กลับมา กทม. อีกครั้ง หลังจากไปบ่มตัวอยู่เมืองลิงซะนาน แต่ การกลับมาคราวนี้ก้อต้องพ่วงการทำแลบมาอีกตามเคย จริงๆต้องเรียกว่าได้กลับมาเพราะต้องทำแลบถึงจาถูกนะเนี่ย
เฮ้อ....ไม่อยากจาคิดอีกว่าอาทิดหน้าจะเป็นเช่นไร เนื่องจากต้องทำแลบทุกวันเลย รู้สึกเบื่องานอย่างบอกไม่ถูก เมื่อวานไปงานซ้อมรับปริญญาของตาลชายที่กะเสดมา
พอได้เข้าไปนะ โห กะเสดเปลี่ยนไปเยอะนะเนี่ย ทำไมมันเจริญหยั่งงี้ว้าทีกรูอยู่ไม่เห็นจามีแบบนี้เลยอะ เห็นแล้วก้ออยากกลับไปเป็นนิสิตป.ตรี อีกครั้ง ช่วงนั้นคงเป็นช่วงที่สบายที่สุดแล้วมั้ง
ได้เที่ยว ได้เล่น ได้ลั้นลากะเพื่อนๆอย่างเต็มที่ โดยที่ไม่ต้องมาคอยระแวงว่า คืนนี้กรูจาต้องไปนอนเอาเท้าก่ายหน้าผากว่าพรุ่งนี้จะต้องทำอะไร ...แล้วผลแลบจาโอมั้ยว้า.... แล้วทริบคราว
หน้าจาได้ไปมั้ย น่าเบื่อที่สุด แต่ได้ไปกะเสดทีไรก้อรู้สึกดีใจและตื่นเต้นทุกครั้ง แป๊ปเดียวเองนะจบมาจะสองปีและ คิดถึงวันเวลาเก่าๆจัง คิดทีไรก้อมีความสุขทุกครั้ง แต่พอย้อนกลับมาเป็น
เวลาปัจจุบันมันบอกไม่ถูกความสุข ความตื่นเต้น ความลั้นลา ที่เคยมีดูเหมือนว่ามันจาค่อยๆหายไป.....เฮ้ออออออออออออออออออ ขอถอนหายใจยาวๆอีกทีละกัน
อยากไปเที่ยวมั่กมั่ก เซ็งเป็ด ""(- -)!!! การทำงาน 7 วันช่างเป็นอาไรที่ไม่เหมาะกะคนหยั่งกรูเล้ย ให้ตายสิ ไปทำแลบต่อดีกร่า เด๋วจาไม่เสดเอาแล้วรอบหน้าค่อยมาระบายใหม่
ป.ล. คนเราเกิดมาทำไม ทำงานเจ็ดวันไปทำไม จาไปเที่ยวบ้างได้มั้ย เฮ้ออออออออออออออออออออออออออ 4月12日 HaPPy HaPPy2ช่วงนี้ฟิตจัด เข้ามาดูBlogติดกันสองวันและ
อืม....วันนี้อยากจาเล่าเรื่องไรดีนะ
อ้อ เอาเรื่อง series ต่อดีก่า เพิ่งจาดู i'm sorry จบเจงๆก้อเมื่อตอนเกือบเช้ามืดของวันนี้
series อาไรของมันวะ ทำไม่มันจาเศร้าได้ขนาดนั้น... แต่ก้อเอาเถอะสนุกดี
ประทับใจมากมาก แถมวันนี้ตื่นหกโมงครึ่งเพื่อไปทำบุญที่วัด
เปนงะ..ทำมะทำโมสุดๆ แต่สภาพตอนตื่นนี่รับตัวเองไม่ได้จริงๆ
ตาบวมฉึ่งประหนึ่งโดนผึ้งต่อยมางั้นแหละ นี่ถ้าไปฝึกงานที่สหฟาร์ม
เค้าคงคิดว่าโดนแมลงที่โรงงานต่อยแหงๆ.(อันนี้ฟังจากคนอื่นเค้าเล่านะว่าศูนย์กีฎวิทยามันอยู่ที่สหฟาร์ม)
แต่พอจะไปวัดมันก้อกลับมาสวยเหมือนเดิมและ 5555
ป.ล. วันนี้หนูจาทำตัวดี ดีคร่า เพราะไปทำบุญมา หนูจาไม่โกด ใคร ไม่ด่าใคร(ถ้าไม่จำเป็นนะ)
อ้อ เพิ่งจาได้ลูกหมาน้อยมาตัวนึง ตัวเมียซะด้วย เลยจาตั้งชื่อให้เหมือนนางเอกเรื่อง i'm sorry
ซะเลย ฮะฮะฮะ นี่กุบ้าไปรึเปล่าเนี่ย
HaPPy HaPPy1สองสามวันมานี้นั่งดูแต่ series เกาหลี เฮ้อดูแล้วอยากจาบร้า ทิชชู่จาหมดกล่องแล้วน้า
น้ำตาแตกเป็นลิตรเลย ตาบวมจาแย่อยู่แล้น เพราะ i'm sorry i love u ของนังปอยคนเดียว
โคตรจาเศร้าเลย พระเอกน่าสงสารมั๊กมาก เลย อแต่สนุกมากๆ ดูแล้วก้ออยากจามีรัก เห้อ เห้อ เห้อ บ้าไปแล้วกุ
ก่อนหน้านี้ก้อดูอีกเรื่องนึงนางเอกแก่กว่าพระเอก 9 ปี แต่น่ารักทั้งคู่เลยหละ ดูแล้วก้ออยากจามีแฟนอีกแล้วครับท่าน
ช่วงนี้เพ้อเจ้อ ดูseries เกาหลี มากแล้วติดงอมแงมเลย เด๋วหลังสงกรานต้องกลับไปทำงานต่อแล้วจาทำยังไงเนี่ยกรู
เฮ้อ...... ว่าแล้วก้อไปดูต่อดีก่า
เฮ้อ..เฮ้อ...เฮ้อ....อยากมีแฟนจางเล้ย.................................................................... 3月20日 ชีวิตก้อแค่นี้เนอะเรา ~ที่เค้าว่าเวลาแห่งความสุขมักจาผ่านไปเร็วเสมอ~นี่คงจะจริงละมั้ง........
ไปเสม็ดมามัน จริงๆๆ กลับมาหน้าดำ สิวขึ้น เพียบ โหย สุดยอดแห่งความโทรม แต่ดีที่ได้ไปพักผ่อนหลังจากที่ต้องหน้าดำครำเครียดกับการเรียนมา 1 ปี(จริงเหรอ)
แต่ก้อแอบเสียดายนิดนึงที่ไปได้แค่คืนเดียวก้อต้องกลับมาเจอชีวิตจริงอีก และหลังกลับจากเที่ยวเสม็ดเสดทุกราย ก้อต้องมาเจอกับความเลวร้ายที่มหาลัยต่อ (Y_Y)......
---------->>>ไม่ค่อยอยากจาทำงานเลยจริงๆให้ตายสิ
ตอนนี้รู้สึกว่าความขี้เกียจบังเกิดขึ้นในทุกอณูของร่างกาย (- -!!)เลยหละ ไม่อยากทำงานอะไรทั้งนั้นที่เกี่ยวกะเรื่องเรียน เบื่อ and เซ็งสุดๆ
ความพยายามที่เราเคยมีมันหายไปไหนหมดนะ.....ยังกะไม่ใช่ดิ้งด่องคนเดิม
แต่ก้อเอาเถอะชีวิตมันก้ออย่างนี้แหละ......ยังไงก้อยังต้องเดินต่อไปอีก 1 เฮ้อ.....
|
|
|
